ಅಜ್ಜನ ಆಸ್ತಿ ವಿಭಜನೆ ನಂತರ ತಂದೆಯ ಪಾಲಿನಲ್ಲಿ ಮೊಮ್ಮಗನಿಗೆ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲ- ಸುಪ್ರೀಂ

ಹಿಂದೂ ಅವಿಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬದ ಆಸ್ತಿ ಹಂಚಿಕೆ ಮತ್ತು ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಸುಪ್ರೀಂಕೋರ್ಟ್‌ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಹಾಗೂ ಐತಿಹಾಸಿಕ ತೀರ್ಪೊಂದನ್ನು ನೀಡಿದೆ. "ಅಜ್ಜನಿಗಿದ್ದ ಆಸ್ತಿಯು ವರ್ಗ-1 ವಾರಸುದಾರರ ನಡುವೆ ವಿಭಜನೆಯಾದ ಬಳಿಕ, ತಂದೆಯ ಪಾಲಿಗೆ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರವಾಗಿ ಬರುವ ಆಸ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಮೊಮ್ಮಗನಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಯಾವುದೇ ಪಾಲುದಾರಿಕೆ ಅಥವಾ ಜನ್ಮದತ್ತ ಹಕ್ಕು ಇರುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ.

1956ರ ಹಿಂದೂ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಕಾಯಿದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 8ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಆಸ್ತಿಯು ಮಗನಿಗೆ ಆತನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾಲೀಕತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು, ಅದು ಆತನ ಸ್ವಂತ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಹಿಂದೂ ಅವಿಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬದ ಆಸ್ತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಸಾರಿದೆ. ಸುಪ್ರೀಂಕೋರ್ಟ್‌ನ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳಾದ ಅಗಸ್ಟಿನ್ ಜಾರ್ಜ್ ಮಸಿಹ್ ಮತ್ತು ಸುನಿತಾ ಅಗರ್ವಾಲ್ ಅವರಿದ್ದ ದ್ವಿಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠವು, ಅಪ್ರಾಪ್ತ ಬಾಲಕನೊಬ್ಬ ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಮೂಲಕ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ವಿಶೇಷ ಮೇಲ್ಮನವಿ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಜಾಗೊಳಿಸಿ ಈ ಮಹತ್ವದ ತೀರ್ಪು ಪ್ರಕಟಿಸಿದೆ.

ಪ್ರಕರಣದ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳು

ವಿವಾದಕ್ಕೊಳಗಾದ ಈ ಪ್ರಕರಣದ ಮೂಲ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಚೆನ್ನೈನಲ್ಲಿದೆ. ದಿವಂಗತ ಎನ್. ರಾಮಕೃಷ್ಣನ್ ಎಂಬುವವರಿಗೆ ಸೇರಿದ 1,811 ಚದರ ಅಡಿ ವಿಸ್ತೀರ್ಣದ ಆಸ್ತಿಯೇ ವಿವಾದದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿತ್ತು. ರಾಮಕೃಷ್ಣನ್ ಅವರು ಯಾವುದೇ ಉಯಿಲು ಬರೆಯದೆ ನಿಧನರಾಗಿದ್ದರು. ರಾಮಕೃಷ್ಣನ್ ಅವರ ಮರಣದ ನಂತರ, ಅವರ ಪುತ್ರಿ (ಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಕರಣದ ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರ ಬಾಲಕನ ಅತ್ತೆ) ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಕೋರಿ 1993ರಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ವಿಭಜನಾ ದಾವೆ ಹೂಡಿದ್ದರು. ಈ ದಾವೆಯು ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ರಾಜಿ ತೀರ್ಪಿನ ಮೂಲಕ ಇತ್ಯರ್ಥವಾಗಿ, ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ರಾಮಕೃಷ್ಣನ್ ಅವರ 'ವರ್ಗ-1' ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ವಾರಸುದಾರರ ನಡುವೆ ಸಮನಾಗಿ ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಈ ರಾಜಿ ಸೂತ್ರದ ಅನ್ವಯ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಆಸ್ತಿಯು ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರನ ತಂದೆಯ ಪಾಲಿಗೆ ಬಂತು.

ತಂದೆಯು ತಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು 1997ರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ನೋಂದಾಯಿತ ಮಾರಾಟ ಪತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಮೂರನೇ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದರು. ತನ್ನ ತಂದೆ ಆಸ್ತಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ, ಅಪ್ರಾಪ್ತ ಮಗನು ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಮುಖಾಂತರ 1997ರಲ್ಲೇ ಚೆನ್ನೈನ ಸಿವಿಲ್ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ದಾವೆ ಹೂಡಿದನು. "ಇದು ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜನಿಗೆ ಸೇರಿದ ಅವಿಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬದ ಪೂರ್ವಜರ ಆಸ್ತಿಯಾಗಿದ್ದು , ಹಿಂದೂ ಕಾನೂನಿನ ಪ್ರಕಾರ ಈ ಆಸ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ನನಗೂ ಅರ್ಧ ಪಾಲು ಇದೆ. ನನ್ನ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಲ್ಲದೆ ತಂದೆ ಮಾಡಿರುವ ಮಾರಾಟ ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ" ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದನು.

ವಿವಿಧ ಹಂತದ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳ ತೀರ್ಪು

ಪ್ರಕರಣದ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸಿದ ವಿಚಾರಣಾ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬಾಲಕನ ಪರವಾಗಿ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಆಸ್ತಿ ಖರೀದಿದಾರರು ಇದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಮೇಲ್ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಮೊದಲ ಮೇಲ್ಮನವಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಮತ್ತು ಮದ್ರಾಸ್ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ವಿಚಾರಣಾ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಆದೇಶವನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿದವು. "1993ರಲ್ಲೇ ಆಸ್ತಿ ವಿಭಜನೆಯಾಗಿ ತಂದೆಯ ಕೈಸೇರಿದೆ. ಒಮ್ಮೆ ವಿಭಜನೆಯಾದ ಮೇಲೆ ಅದು ತಂದೆಯ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆಸ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ಜಂಟಿ ಕುಟುಂಬದ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ತಂದೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಾನೂನು ಹಕ್ಕಿದೆ" ಎಂದು ಹೈಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಬಾಲಕನು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿದ್ದನು.

ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ನೀಡಿದ ತಾರ್ಕಿಕ ಮತ್ತು ಕಾನೂನಾತ್ಮಕ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಮೇಲ್ಮನವಿಯ ಸುದೀರ್ಘ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸಿದ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳಾದ ಅಗಸ್ಟಿನ್ ಜಾರ್ಜ್ ಮಸಿಹ್ ಮತ್ತು ಸುನಿತಾ ಅಗರ್ವಾಲ್ ಅವರ ಪೀಠ, 1956ರ ಹಿಂದೂ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಕಾಯಿದೆಯ ಆಶಯಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿತು. ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ‘ಸಹ-ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರತ್ವ’ದ ನಡುವೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಗೆರೆಯನ್ನು ಎಳೆಯಿತು. ಒಬ್ಬ ಹಿಂದೂ ಪುರುಷನು ಯಾವುದೇ ಉಯಿಲು ಬರೆಯದೆ ಮೃತರಾದಾಗ, ಕಾಯಿದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 8ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಆಸ್ತಿಯು ಆತನ 'ವರ್ಗ-1' ವಾರಸುದಾರರಿಗೆ (ಮಗ, ಮಗಳು, ಪತ್ನಿ, ತಾಯಿ ಇತ್ಯಾದಿ) ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಆಸ್ತಿ ಪಡೆಯುವ ಮಗ, ಅದನ್ನು ತನ್ನ ‘ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ’ದಲ್ಲಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆಯೇ ವಿನಃ ತನ್ನದೇ ಒಂದು ಹಿಂದೂ ಅವಿಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬದ ಕರ್ತ ಅಥವಾ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾಗಿ ಅಲ್ಲ.

'ವರ್ಗ-1' ವಾರಸುದಾರರಲ್ಲಿ ತಾರತಮ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುವ ಅಪಾಯ

ಸುಪ್ರೀಂಕೋರ್ಟ್ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖವಾದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಅಂಶವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿತು. "ಸೆಕ್ಷನ್ 8ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ತಂದೆಗೆ ಬಂದ ಆಸ್ತಿಯು ಆತನ ಸ್ವಂತ ಮಗನಿಗೆ ಜಂಟಿ ಅವಿಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬದ ಆಸ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೆ, ಅದು 'ವರ್ಗ-1'ರ ವಾರಸುದಾರರಲ್ಲೇ ಎರಡು ಕೃತಕ ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಪುರುಷ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಗಳು (ಇವರ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಆಸ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಇವರ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳು ಕೋಪಾರ್ಸನರಿ ಹಕ್ಕು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಬಹುದು) ಮತ್ತು ಮಹಿಳಾ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಗಳು (ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬಂದ ಪಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಇಂತಹ ಯಾವುದೇ ಜಂಟಿ ಕುಟುಂಬದ ಹಕ್ಕನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಥವಾ ಅನ್ವಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ). ಇಂತಹ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವು ಕಾನೂನಿನ ಆಶಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದ್ದು, ಲಿಂಗ ತಾರತಮ್ಯಕ್ಕೆ ಎಡೆಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ 1956ರ ಕಾಯಿದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 8ರಲ್ಲಿರುವ ನೇರ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟ ಪದಗಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ" ಎಂದು ನ್ಯಾಯಪೀಠ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿತು.

ಸೆಕ್ಷನ್ 6 ಮತ್ತು ತಮಿಳುನಾಡು ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ಅನ್ವಯಿಸದಿರುವಿಕೆ

ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರನು ಸೆಕ್ಷನ್ 6 ಹಾಗೂ 1989ರ ತಮಿಳುನಾಡು ತಿದ್ದುಪಡಿ ಸೆಕ್ಷನ್ 29(ಎ) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ತನಗೆ ಹಕ್ಕಿದೆ ಎಂದು ವಾದಿಸಿದ್ದನು. ಆದರೆ, ಅಜ್ಜ ಎನ್. ರಾಮಕೃಷ್ಣನ್ ಮರಣಹೊಂದಿದ ನಿಖರ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ಅರ್ಜಿದಾರರು ನಮೂದಿಸಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಗೆ, 1993ರಲ್ಲೇ ವರ್ಗ-1 ವಾರಸುದಾರರ ನಡುವೆ ಆಸ್ತಿ ವಿಭಜನೆ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿದೆ. ಆಸ್ತಿ ವಿಭಜನೆಯಾದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಪೂರ್ವಜರ ಜಂಟಿ ಕುಟುಂಬದ ಸ್ವರೂಪ ಕೊನೆಗೊಂಡಿದೆ. ರಾಮಕೃಷ್ಣನ್ ಮರಣ ಹೊಂದಿದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈ ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರ ಬಾಲಕನು ಕಾನೂನಿನ ಪ್ರಕಾರ 'ಉಳಿದುಕೊಂಡಿರುವ ಸಹ-ವಾರಸುದಾರ' ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಆತನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಜನ್ಮದತ್ತ ಹಕ್ಕು ಲಭಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಕೋರ್ಟ್ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿತು.

"1993ರ ರಾಜಿ ತೀರ್ಪಿನ ಮೂಲಕ ರಾಮಕೃಷ್ಣನ್ ಅವರ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರನ ತಂದೆಗೆ ಬಂದ ಪಾಲು, ಆತನ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆಸ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಒಮ್ಮೆ ಆಸ್ತಿ ವಿಭಜನೆಯಾಗಿ ಅದು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಆಸ್ತಿಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟ ಮೇಲೆ, ಮಗನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಮೊಮ್ಮಗನಾಗಲಿ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಅದರಲ್ಲಿ ಹಕ್ಕಿದೆ ಎಂದು ಕೋರಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ತಂದೆಯು ತನ್ನ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಮಾರಾಟ ಪತ್ರಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿವೆ" ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್, ಮದ್ರಾಸ್ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ನೀಡಿದ್ದ ತೀರ್ಪನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎತ್ತಿಹಿಡಿದು, ಅಪ್ರಾಪ್ತ ಬಾಲಕನ ಮೇಲ್ಮನವಿಯನ್ನು ವಜಾಗೊಳಿಸಿತು.