ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಿಕ್ಟೋರಿಯನ್ ಶೈಲಿಯ ಐಸಿಎಚ್ಆರ್ ಕಟ್ಟಡ ನೆಲಸಮ
ನೆಲಸಮಗೊಂಡಿರುವ ಐಸಿಎಚ್ಆರ್ ಕಟ್ಟಡವು ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಆಕರ್ಷಕ ರಚನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಕಟ್ಟಡದ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ನಾಲ್ಕು ಗೋಪುರಗಳು ಇದರ ಅತ್ಯಂತ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವ ಅಂಶಗಳಾಗಿದ್ದವು.
ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ, ಅಂದಿನ ಮಹಾರಾಜರಾಗಿದ್ದ ನಾಲ್ವಡಿ ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಒಡೆಯರ್ ಅವರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಸೆನೆಟ್ ಅನ್ನು ಉದ್ಘಾಟಿಸಿದರು. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರು, ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಪದವೀಧರರು ಕೇವಲ ಪಾಂಡಿತ್ಯವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೊಂದಿದ್ದರೆ ಸಾಲದು, ಬದಲಾಗಿ ಅವರಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಸಭ್ಯತೆಯ ಮುದ್ರೆ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ಆಶಿಸಿದ್ದರು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಗುಣಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಯೂನಿಯನ್ಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ನಡೆಯಿತು. ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ನಡುವೆ ಉತ್ತಮ ರೀತಿಯ ಕ್ಲಬ್ ಜೀವನವನ್ನು ಇವು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಮಹಾರಾಜರು ನಂಬಿದ್ದರು. ಈ ಆಶಯದಂತೆ 1920ರಲ್ಲಿ ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಯೂನಿಯನ್ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು. ಅದರ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ಅಂದರೆ 1930ರಲ್ಲಿ, ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕಾಲೇಜಿನ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಯೂನಿಯನ್ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಉದ್ಘಾಟಿಸಲಾಯಿತು.
ಕೇಂಬ್ರಿಡ್ಜ್ ಮತ್ತು ಆಕ್ಸ್ಫರ್ಡ್ ಯೂನಿಯನ್ಗಳ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ರೂಪಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕಾಲೇಜಿನ ಈ ಯೂನಿಯನ್ನಲ್ಲಿ ಸುಸಜ್ಜಿತ ಓದುವ ಕೋಣೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಂಥಾಲಯ, ಟೇಬಲ್ ಟೆನಿಸ್, ಡ್ರಾಫ್ಟ್ಸ್ ಹಾಗೂ ಚೆಸ್ ಆಟಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಒಂದು ಚರ್ಚಾ ಸಭಾಂಗಣವಿದ್ದವು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಯೂನಿಯನ್ಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಇಲ್ಲಿ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕಾಲೇಜು ಮತ್ತು ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜಿನ ಎಲ್ಲಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಬೋಧಕರಿಗೆ ಸದಸ್ಯತ್ವವನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಅತಿ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಈ ಯೂನಿಯನ್ ಬೌದ್ಧಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು. ಅನೇಕ ಖ್ಯಾತನಾಮ ವಾಗ್ಮಿಗಳ ಭಾಷಣಗಳು ಮತ್ತು ಚರ್ಚೆಗಳಿಗೆ ಇದು ವೇದಿಕೆಯಾಯಿತು. ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕಾಲೇಜಿನ ರಜತ ಮಹೋತ್ಸವದ ಸ್ಮರಣ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವಂತೆ, ಇದು ಭವಿಷ್ಯದ ಸಮಾಜದ ನಾಯಕರ ತರಬೇತಿ ತಾಣವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು.
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಲಭಿಸಿದ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಈ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಕಾನೂನು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ನೀಡಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅದು ಹಲವು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಇಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿತು. ತದನಂತರ 1998ರಲ್ಲಿ ಐಸಿಎಚ್ಆರ್ ಸಂಸ್ಥೆಯು ಕಟ್ಟಡದ ಮೇಲಂತಸ್ತಿಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡಿತು. ನೆಲಮಹಡಿಯ ಕೊಠಡಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತ ಕುಲಪತಿಗಳ ವೇದಿಕೆಯ ಕಚೇರಿ ಮತ್ತು ಹಂಪಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಪುಸ್ತಕ ಮಳಿಗೆ (ಪ್ರಸಾರಾಂಗ) ಕಾರ್ಯಾರಂಭ ಮಾಡಿದವು. ಐಸಿಎಚ್ಆರ್ ಮೂಲಕ ಇಲ್ಲಿ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಷಯಗಳ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗ್ರಂಥಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಗ್ರಂಥಾಲಯ ಹಾಗೂ ಓದುವ ಕೋಣೆ ಮತ್ತೆ ಆರಂಭವಾಗುವುದರೊಂದಿಗೆ, ಈ ಕಟ್ಟಡವು ತನ್ನ ಮೂಲ ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿ ಯೂನಿಯನ್ ಅವತಾರಕ್ಕೆ ಮರಳಿ ಒಂದು ಪೂರ್ಣ ವೃತ್ತವನ್ನು ಪೂರೈಸಿದಂತಾಗಿತ್ತು.
ಅಪರೂಪದ ವಿಕ್ಟೋರಿಯನ್ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪದ ಸೊಬಗು
ನೆಲಸಮಗೊಂಡಿರುವ ಈ ಎರಡು ಅಂತಸ್ತಿನ ಕಟ್ಟಡವು ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಆಕರ್ಷಕ ರಚನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಇಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಸುಣ್ಣದ ಗಾರೆಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಇದನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಕಟ್ಟಡದ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ನಾಲ್ಕು ಗೋಪುರಗಳು ಇದರ ಅತ್ಯಂತ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವ ಅಂಶಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗೋಪುರವೂ ಚೌಕಾಕಾರದ ಪಿರಮಿಡ್ ಶೈಲಿಯ ಚಾವಣಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುವ ಕಲಶಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ನೆಲಮಹಡಿಯ ತ್ರಿಭಾಗೀಯ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರವು ನಾಲ್ಕು ಜೋಡಿ ಚೌಕಾಕಾರದ ಅವಳಿ ಕಂಬಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಮೊದಲ ಮಹಡಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳಿ ಕೊರಿಂಥಿಯನ್ ಕಂಬಗಳು ಮೂರು ಅರ್ಧವೃತ್ತಾಕಾರದ ಕಮಾನುಗಳಿಗೆ ಆಧಾರವಾಗಿದ್ದವು. ಹಳೆಯ ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಈ ಬಾಲ್ಕನಿಯು ಮೂಲತಃ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಮೂರು ದೊಡ್ಡ ಕಿಟಕಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಕಂಬಗಳ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಕೊರಿಂಥಿಯನ್ ಶೈಲಿಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕೆತ್ತನೆಗಳು ನಶಿಸಿಹೋಗಿದ್ದವು.
ಕಟ್ಟಡದ ಎರಡೂ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ, ಎರಡೂ ಅಂತಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಕ್ಟೋರಿಯನ್ ಶೈಲಿಯ ಮೂರು ಮುಖದ ಬೇ ಕಿಟಕಿಗಳು ಹೊರಚಾಚಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಈ ಬೇ ಕಿಟಕಿಗಳ ಇಳಿಜಾರಾದ ಚಾವಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ಹಿಂದೆ ಅಲಂಕಾರಿಕ ಪ್ಯಾರಾಪೆಟ್ಗಳು ಹಾಗೂ ರಿಡ್ಜ್ ಟೈಲ್ಸ್ಗಳಿದ್ದವು, ಆದರೆ ಅವು ನಂತರ ನಷ್ಟವಾಗಿದ್ದವು. ಕಟ್ಟಡದ ಒಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಡಚ್ ಗೇಬಲ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಬಾಗಿದ, ಅಲಂಕಾರಿಕ ಗೇಬಲ್ ನಿರ್ಮಾಣವಿತ್ತು, ಇದು ಲೇಟ್ ವಿಕ್ಟೋರಿಯನ್ ಮತ್ತು ಎಡ್ವರ್ಡಿಯನ್ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿತ್ತು. ಸುಮಾರು 2.5 ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರದ ವಿಶಾಲ ಬೇ ಕಿಟಕಿಗಳ ಮೂಲಕ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಓರೆಯಾದ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ಒಳಾಂಗಣವು ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಚಿತ್ರಕಾರ ವರ್ಮೀರ್ ಅವರ ಕಲಾಕೃತಿಯಂತಹ ದೃಶ್ಯವೈಭವವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಇತರ ಕಿಟಕಿಗಳು ಸಣ್ಣದಾಗಿದ್ದು, ಚಪ್ಪಟೆಯಾದ ಸೆಗ್ಮೆಂಟಲ್ ಕಮಾನುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು. ಮುಂಭಾಗದ ಕಿಟಕಿಗಳಿಗೆ ಅಲಂಕಾರಿಕ ಪಟ್ಟಿಗಳಿಂದ ಮೆರುಗು ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು. ಎರಡು ದೊಡ್ಡ ರೋಸ್ ಕಿಟಕಿಗಳು ಬಾಗಿದ ಉರಿಯುವ ದೀವಟಿಗೆ ಅಥವಾ ಕಹಳೆಯನ್ನು ಹೋಲುವ ಅಪರೂಪದ ವಿನ್ಯಾಸದಿಂದ ಅಲಂಕೃತಗೊಂಡಿದ್ದವು.
ಮೊದಲ ಮಹಡಿಗೆ ತೆರಳಲು ಮರದ ರೇಲಿಂಗ್ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಕಲ್ಲಿನ ಸುರುಳಿಯಾಕಾರದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಿದ್ದವು. ಈ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬ್ಯಾಲಸ್ಟರ್ನಲ್ಲಿಯೂ ಹಿಂದಿನ ಮೈಸೂರು ರಾಜಮನೆತನದ ಲಾಂಛನವಾದ ಪುಟ್ಟ 'ಗಂಡಭೇರುಂಡ' ಕೆತ್ತನೆ ಇದ್ದದ್ದು ವಿಶೇಷವಾಗಿತ್ತು. ಐಸಿಎಚ್ಆರ್ನ ಓದುವ ಕೋಣೆಯು ಗುಹೆಯಂತಹ ವಿಶಾಲವಾದ ಕೇಂದ್ರೀಯ ಸಭಾಂಗಣವಾಗಿದ್ದು, ಅದಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಂತೆ ಗ್ರಂಥಾಲಯವಿತ್ತು. ಕೊಠಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಗಾಳಿಯ ಸಂಚಾರವನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಲು ಎತ್ತರದ ಚಾವಣಿಗಳು, ವೆಂಟಿಲೇಟರ್ಗಳು ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಪರ್ಕ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಅನೇಕ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪಿ ಯಶಸ್ವಿನಿ ಶರ್ಮಾ ನೇತೃತ್ವದ ತಂಡವು ಈ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಿತ್ತು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಟ್ಟಡದ ಚಾವಣಿಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ನಿರ್ವಹಣಾ ಕಾಮಗಾರಿಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿತ್ತಲ್ಲದೆ, ಬೆಂಗಳೂರು ಸೆಂಟ್ರಲ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವು ಈ ಪ್ರಮುಖ ಪಾರಂಪರಿಕ ಕಟ್ಟಡಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯ ಗಮನ ನೀಡಲಿದೆ ಎಂಬ ಆಶಾವಾದವನ್ನು ಹಿಂದೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು.
ತಜ್ಞರ ವರದಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಕ್ರಮ
ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ನೆಲಸಮಗೊಳಿಸಿರುವ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡಿದ ಡಾ. ಮನಮೋಹನ್ ಸಿಂಗ್ ಬೆಂಗಳೂರು ನಗರ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಕುಲಪತಿ ಪ್ರೊ. ರಮೇಶ್ ಬಿ. ಅವರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ನಡೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. "ನಾವು ಯಾವುದೇ ಪಾರಂಪರಿಕ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ನೆಲಸಮಗೊಳಿಸಿಲ್ಲ. ಕೆಡವಲಾದ ಕಟ್ಟಡವು ತೀವ್ರ ಶಿಥಿಲಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿತ್ತು ಮತ್ತು ಕುಸಿದು ಬೀಳುವ ಹಂತದಲ್ಲಿತ್ತು" ಎಂದು ಅವರು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. "ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಸಿವಿಲ್ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗದ ತಜ್ಞರು ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಕೂಲಂಕಷವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, 'ಇದು ಮುಂದುವರಿದ ಬಳಕೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ' ಎಂದು ವರದಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಈ ವರದಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆಯೇ ನಾವು ನೆಲಸಮ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ" ಎಂದು ಕುಲಪತಿಗಳು ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಸ್ವಯಂಸೇವಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ತೀವ್ರ ವಿರೋಧ
ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಈ ಕ್ರಮವು ನಗರದ ಇತಿಹಾಸ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂಸೇವಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ತೀವ್ರ ಅಸಮಾಧಾನಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಹೆರಿಟೇಜ್ ಬೇಕು ಸಂಘಟನೆಯ ಸಂಸ್ಥಾಪಕಿ ಪ್ರಿಯಾ ಚೆಟ್ಟಿ ರಾಜಗೋಪಾಲ್ ಅವರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ನಡೆಯನ್ನು ಕಟುವಾಗಿ ಟೀಕಿಸಿದ್ದಾರೆ. "ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಈ ಕ್ರಮವನ್ನು ನಾನು ಖಂಡಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅದೊಂದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸುಂದರವಾದ ಕಟ್ಟಡವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಹಿಂದೆ ನಾವು ಕುಲಪತಿಗಳನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ, ಈ ಕಟ್ಟಡಗಳನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಿರುವ ನೆರವನ್ನು ನೀಡುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದೆವು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಆ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯನ್ನು ಅವರು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ನಗರದ ಹಳೆಯ ಪಾರಂಪರಿಕ ಕಟ್ಟಡಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಪಾರಂಪರಿಕ ಕಟ್ಟಡಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಮುಟ್ಟದಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿ ನಾನು ತಕ್ಷಣವೇ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಚಿವರಿಗೆ ಆನ್ಲೈನ್ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ನಾಲ್ವಡಿ ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಒಡೆಯರ್ ಅವರ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ಫಲವಾಗಿ ನಿರ್ಮಾಣಗೊಂಡು, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ, ಬೌದ್ಧಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿಕಾಸಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ಒಂದು ಶತಮಾನದ ಕಾಲ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕಟ್ಟಡವೊಂದು ಇಂದು ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟ ಸೇರಿದೆ. ಸುರಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಶಿಥಿಲಾವಸ್ಥೆಯ ತಾಂತ್ರಿಕ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವು ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ತೆರವುಗೊಳಿಸಿದ್ದರೆ, ಸೂಕ್ತ ಕಾಲಕ್ಕೆ ದುರಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಂರಕ್ಷಣಾ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದರೆ ಅಪರೂಪದ ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪದ ಸ್ಮಾರಕವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಪರಂಪರೆ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ನೋವಾಗಿದೆ.
