ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸಂಜೀವಿನಿಯಾದ ಅಮೆರಿಕದ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪು: ಮುಂದೇನು ಮಾಡುವರು ಮೋದಿ?

ಕಳೆದ ಅನೇಕ ತಿಂಗಳುಗಳಿಂದ ಅಮೆರಿಕ ಹೇರಿದ ಆರ್ಥಿಕ ಒತ್ತಡದ ಕಠಿಣಾತಿಕಠಿಣ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಹೈರಾಣಾಗಿದ್ದ ಭಾರತದಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಈಗ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟಿವೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಅಮೆರಿಕದ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಟ್ರಂಪ್ ಅವರು ವಿಧಿಸಿದ ಸುಂಕವನ್ನು ಕಾನೂನು ಬಾಹಿರ ಎಂದು ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದೆ. ಇದು ದೇಶೀಯ ಕಾನೂನು ಹೋರಾಟಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದುದು. ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ಜಾಗತಿಕ ವ್ಯಾಪಾರ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವದ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಕ್ಷಣ ಎಂದರೂ ಸರಿಯೇ. ಜೊತೆಗೆ ಶ್ವೇತಭವನದ ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಒಡ್ಡಿದ ಪರೀಕ್ಷೆಯೂ ಆಗಿದೆ. ಈ ತೀರ್ಪು ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಪಾಲಿಗೆ ಸಂಜೀವಿನಿಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಲಿದೆ ಎಂಬುದು ಮಾತ್ರ ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರು ಸತ್ಯ.

ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಟ್ರಂಪ್ ಅವರ ತಕ್ಷಣದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯೋ ಸವಾಲಿನಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು. ಅವರು ಶೇ. 10ರಷ್ಟು ಪರ್ಯಾಯ ಜಾಗತಿಕ ಸುಂಕದ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿದರು. ಆದರೆ ಅದೇ ಹೊತ್ತಿಗೆ, “ಭಾರತದ ಜೊತೆಗೆ ನಮ್ಮ ಒಪ್ಪಂದ ಮುಂದುವರಿಯಲಿದೆ,” ಎಂದೂ ಘೋಷಿಸಿದರು.

ಟ್ರಂಪ್ ಅವರ ಈ ಶೇ.10ರಷ್ಟು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಸುಂಕವು ಚೀನಾ ಪರವಾಗಿ ಸಮಾನ ಅವಕಾಶ ಒದಗಿಸಿದೆ. ಇದು ಅಮೆರಿಕ ಅರಿಯದೇ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪು. ಆದರೆ ಇದರಿಂದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅನುಕೂಲ ಉಂಟಾಗಿದೆ ಎಂದು ಭಾರತದ ಮಾಜಿ ಗ್ಯಾಟ್ ಸುಂಕ ಸಂಧಾನಕಾರರು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಆದರೆ ವಾಸ್ತವ ಏನು? ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಈ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಸುಂಕವು ಹಾಗೇ ಇರಬೇಕಾದುದೇ?

ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಈ ತೀರ್ಪಿನ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು ಸರಳವಾದ ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ತತ್ವವಾಗಿದೆ: ತೆರಿಗೆ ವಿಧಿಸುವ ಅಧಿಕಾರವು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೆ (ಸಂಸತ್ತು) ಸೇರಿದ್ದೇ ಹೊರತು ಕಾರ್ಯಾಂಗಕ್ಕಲ್ಲ. ಮಿತ್ರರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಎದುರಾಳಿಗಳ ಮೇಲೆ ಏಕಪಕ್ಷೀಯವಾಗಿ ಸುಂಕಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸಲು ಟ್ರಂಪ್ ಆಡಳಿತವು 'ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ತುರ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಅಧಿಕಾರ ಕಾಯ್ದೆ'ಯನ್ನು (IEEPA) ಅವಲಂಬಿಸಿದ್ದನ್ನು ಬಹುಮತದ ತೀರ್ಪು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದೆ. ಸಂವಿಧಾನದ ಮೂಲ ಆಶಯಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿದ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು, ಕಾರ್ಯಾಂಗಕ್ಕೆ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿದೆ—ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ತೆರಿಗೆ ವಿಧಿಸುವುದರ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಾಂತಿ ನಡೆಸಿ ಬಂದ ಸಂವಿಧಾನ ಶಿಲ್ಪಿಗಳು, "ಜನರ ಜೇಬಿನ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು" ಕೇವಲ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಜಾನ್ ರಾಬರ್ಟ್ಸ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಆರು ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳಾದ ಸೋನಿಯಾ ಸೊಟೊಮೇಯರ್, ಎಲೆನಾ ಕಾಗನ್, ನೀಲ್ ಗೋರ್ಸಚ್, ಆಮಿ ಕೋನಿ ಬ್ಯಾರೆಟ್ ಮತ್ತು ಕೇತಂಜಿ ಬ್ರೌನ್ ಜಾಕ್ಸನ್ ಅವರು IEEPA ಸುಂಕ ವಿಧಿಸುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಟ್ರಂಪ್ ಅವರಿಂದಲೇ ನೇಮಕಗೊಂಡ ಸಂಪ್ರದಾಯವಾದಿ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳಾದ ಗೋರ್ಸಚ್ ಮತ್ತು ಬ್ಯಾರೆಟ್ ಈ ಪೀಠದಲ್ಲಿದ್ದುದು, ಇದು ಕೇವಲ ಪಕ್ಷಪಾತದ ವಿಜಯವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಸಂವಿಧಾನದ ವಿಜಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ. ಶಾಸನದಲ್ಲಿರುವ "ನಿಯಂತ್ರಿಸು" ಎಂಬ ಪದವು ತೆರಿಗೆ ವಿಧಿಸುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ದೃಢಪಡಿಸಿದರು.

ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಬ್ರೆಟ್ ಕವನಾಗ್ ಅವರು ಬರೆದ ಭಿನ್ನಮತದ ತೀರ್ಪು ಸಂಕುಚಿತ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. "ಆಮದುದಾರರಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾದ ಶತಕೋಟಿ ಡಾಲರ್ಗಳನ್ನು ಸರ್ಕಾರವು ಹೇಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಇಂದು ಏನನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ" ಎಂಬುದು ಅವರ ಅವಲೋಕನವಾಗಿತ್ತು.

ಈ ಪರಸ್ಪರ ಸುಂಕಗಳ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಹಲವಾರು ಅಮೆರಿಕನ್ ವ್ಯಾಪಾರ ಗುಂಪುಗಳು ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕದ 12 ರಾಜ್ಯಗಳು ಜಂಟಿಯಾಗಿ ಹೂಡಿದ್ದವು. ಟ್ರಂಪ್ ಆಡಳಿತವು ರಿಪಬ್ಲಿಕನ್ನರ ಪ್ರಾಬಲ್ಯವಿರುವ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಗೆ ಮರಳುವ ಅವಕಾಶವಿದ್ದರೂ, ಸಾಕಷ್ಟು ಬೆಂಬಲ ಸಿಗದಿರಬಹುದು ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ ಅವರು ಹಿಂಜರಿಯಬಹುದು. ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷ ಜೆ.ಡಿ. ವ್ಯಾನ್ಸ್ ಅವರು ಈ ತೀರ್ಪನ್ನು "ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ" ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯವನ್ನು ಟೀಕಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ನಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ರಾಜಕೀಯ ಆಕ್ರೋಶವಿದ್ದರೂ, ಅದರ ಕಾನೂನು ಪರಿಣಾಮ ಮಾತ್ರ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ: ಇತರ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ಮಾತುಕತೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲು ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಈ 'ಪರಸ್ಪರ ಸುಂಕಗಳು' ಈಗ ಶೂನ್ಯ ಮತ್ತು ಅಸಿಂಧು. ಈ ಸುಂಕಗಳ ಅಡಿಪಾಯವೇ ಕಾನೂನುಬಾಹಿರ ಎಂದಾದ ಮೇಲೆ, ಅದರ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಒಪ್ಪಂದದ ಚೌಕಟ್ಟುಗಳು ಕೂಡ ಅಸಿಂಧುವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಗಮನಾರ್ಹ.

ಮುಂದಿನ ದಾರಿ ತೋರಿಸಿದ ಕೋರ್ಟ್

ನಕಲಿ ಔಷಧಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಅಮೆರಿಕದ ಉದ್ಯಮವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವರೆಗೆ, ವಿವಿಧ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಟ್ರಂಪ್ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ವ್ಯಾಪಾರ ನೀತಿಯ ಹೊಡೆತ ಮತ್ತು ಸಂಕಟವನ್ನು ಹಲವು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ತಿಂಗಳುಗಟ್ಟಲೆ ಅನುಭವಿಸಿವೆ.

ಚೀನಾವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಕೆಲವೇ ದೇಶಗಳು ಈ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ್ದವು. ಈಗ ಅಮೆರಿಕದ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯವೇ ಅವರಿಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸಿದೆ. ಬಲವಂತವಾಗಿ ಒಪ್ಪಂದಗಳಿಗೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿದ ಸರ್ಕಾರಗಳಿಗೆ ಈಗ ಒಂದು ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿದೆ—ಅವರು ಈ ಒಪ್ಪಂದಗಳನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯಬಹುದು, ಜಾರಿಯನ್ನು ವಿಳಂಬಗೊಳಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ ತಮ್ಮ ಬದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರುಪರಿಶೀಲನೆ ಮಾಡಬಹುದು.

ಈಗಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ, ನವದೆಹಲಿಯು ಈ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯೇ ಅಥವಾ ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ನ ಬೇಡಿಕೆಗಳಿಗೆ ಮೊದಲಿನಂತೆಯೇ ಮಣಿಯುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬುದು.

ಹಾಗಂತ ಇಲ್ಲಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿರುವ ಅಪಾಯಗಳೇನು ಕಾಲ್ಪನಿಕವಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾ ಜೊತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಒಪ್ಪಂದದಲ್ಲಿ ಅವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪು ಬರುವುದಕ್ಕೂ ಕೇವಲ ಒಂದು ದಿನ ಮೊದಲು ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಟ್ರಂಪ್ ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಪ್ರಬೊವೊ ಸುಬಿಯಾಂಟೊ ಅವರು ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿಹಾಕಿದರು. ಅದು ಆ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಆರ್ಥಿಕ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಯನ್ನು ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಅಡವಿಟ್ಟಿದೆ. ಶ್ವೇತಭವನದ ಮಾಹಿತಿ ಪತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾವು ಶೇ. 99ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಮೆರಿಕನ್ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಮೇಲಿನ ಸುಂಕವನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ, ಅಮೆರಿಕನ್ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ 'ಸ್ಥಳೀಯ ಕಚ್ಚಾವಸ್ತು ಬಳಕೆಯ ನಿಯಮ'ದಿಂದ ವಿನಾಯಿತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ತನ್ನದೇ ಆದ ಸುರಕ್ಷತಾ ಮಾನದಂಡಗಳ ಬದಲಿಗೆ ಅಮೆರಿಕದ ಫೆಡರಲ್ ಸುರಕ್ಷತಾ ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ವಿಶ್ವ ವ್ಯಾಪಾರ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ (WTO) ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಪ್ರಸರಣಗಳ ಮೇಲಿನ ಕಸ್ಟಮ್ಸ್ ಸುಂಕಗಳ ಮೇಲೆ ಕಾಯಂ ನಿಷೇಧವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದೆ. ಈ ಕ್ರಮವು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಶೀಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಡಿಜಿಟಲ್ ಆರ್ಥಿಕತೆಯ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ನೇರ ಧಕ್ಕೆ ಉಂಟುಮಾಡುವುದು ನಿಶ್ಚಿತ.

ಭಾರತ-ಅಮೆರಿಕ ವ್ಯಾಪಾರ ಒಪ್ಪಂದ

ನವದೆಹಲಿಯು ತನ್ನ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ಭಾರತದ ವಾಣಿಜ್ಯ ಸಚಿವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಒಪ್ಪಂದದ ಸಣ್ಣ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿನ ವಿವರಗಳು ಇನ್ನೂ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿವೆ. ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾದ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಒಂದು ಸೂಚನೆಯಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ, "ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು" ಎಂಬ ಮಾತು ಒತ್ತಡದ ನಡುವೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನು ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ತೆರೆದಿಡುವುದರ ಪರ್ಯಾಯ ಪದವಾಗಿರಬಹುದು.

ನನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಅಂಕಣದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಿದಂತೆ, ಭಾರತೀಯ ಸರಕುಗಳ ಮೇಲೆ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಶೇ. 25ರಷ್ಟು "ಪರಸ್ಪರ ಸುಂಕ"ವನ್ನು ಶೇ. 18ಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಲಾಗಿದೆಯೇ ಹೊರತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರದ್ದುಗೊಳಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ. (ಇಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಭಾರತವು ಅಮೆರಿಕದ ಎಲ್ಲಾ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಸರಕುಗಳು ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಕ ಶ್ರೇಣಿಯ ಕೃಷಿ ಹಾಗೂ ಆಹಾರ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಮೇಲಿನ ಸುಂಕಗಳನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅಮೆರಿಕವು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ 'ಮೋಸ್ಟ್ ಫೇವರ್ಡ್ ನೇಷನ್' ಸುಂಕಗಳನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು, ಕೇವಲ ಈ "ಪರಸ್ಪರ ಸುಂಕಗಳನ್ನು" ಶೇ. 25 ರಿಂದ ಶೇ. 18ಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಇಳಿಕೆ ಮಾಡಲಿದೆ).

ಪ್ರತಿಯಾಗಿ, ಅಮೆರಿಕದ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಮೇಲಿನ ಸುಂಕಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಭಾರತ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಈ ಹಿಂದೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದ ಶೇ.94 ರಷ್ಟು ತಳಿ ವಿಜ್ಞಾನದ ಮೂಲಕ ಮಾರ್ಪಾಡು ಮಾಡಲಾದ (GM) ಅಂಶಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಸೋಯಾ ಎಣ್ಣೆ ಮತ್ತು ಎಥೆನಾಲ್ ತಯಾರಿಸಲು ಬಳಸುವ ಡಿಡಿಜಿ (GM ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಒಣಗಿದ ಡಿಸ್ಟಿಲರ್ಸ್ ಧಾನ್ಯಗಳು) ನಂತಹ ಜೀನ್-ಪರಿವರ್ತಿತ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡುವುದೂ ಸೇರಿದೆ. ಅಮೆರಿಕದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತಾ ಕಾಳಜಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಕೂಡ ಭಾರತ ಸೂಚಿಸಿದೆ.

ಇದರಲ್ಲಿ ರಷ್ಯಾದ ತೈಲ ಖರೀದಿಯನ್ನು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸುವ ಬದ್ಧತೆಯೂ ಸೇರಿದೆ, ಇದು ಶ್ವೇತಭವನದ ಫ್ಯಾಕ್ಟ್ ಶೀಟ್ನಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಟ್ರಂಪ್ ಅವರ ಆದೇಶಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ರಷ್ಯಾದ ವಿದೇಶಾಂಗ ಸಚಿವರಿಂದ ತೀವ್ರ ಟೀಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಡಿಜಿಟಲ್ ವ್ಯಾಪಾರ ನಿಯಮಗಳ ಕುರಿತು ನವದೆಹಲಿ ಈಗ ಸಂಭಾವ್ಯ ಬದ್ಧತೆಗಳಿಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ, ಇದು ಅದರ ನಿಯಂತ್ರಕ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯನ್ನು ಕುಂಠಿತಗೊಳಿಸಬಹುದು. ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಪ್ರಸರಣಗಳ ಮೇಲೆ ಕಸ್ಟಮ್ಸ್ ಸುಂಕ ವಿಧಿಸುವುದರ ಕುರಿತಾದ WTO ನಿಷೇಧವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವಲ್ಲಿ ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಭಾರತವು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಆದರೂ, ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾ ಈಗ ಅಮೆರಿಕದ ಶಾಶ್ವತ ನಿಷೇಧದ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದೆ.

ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದ ಇಕ್ಕಟ್ಟು

“ಒಪ್ಪಂದವು ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದೆ" ಎಂದು ಟ್ರಂಪ್ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಬೆದರಿಕೆಯ ಮೂಲ ಕಾನೂನು ಆಧಾರವೇ ರದ್ದಾಗಿರುವಾಗ, ಭಾರತವು ಇಷ್ಟೊಂದು ಅವಸರ ಏಕೆ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ.

ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರವು ಈಗ ಒಂದು ನಿರ್ಣಾಯಕ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿದೆ. ಒಂದು ಕಡೆ, ಅಮೆರಿಕದ ನ್ಯಾಯಾಂಗವು ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ನೀಡಿದೆ—ಯಾವುದೇ ಒಪ್ಪಂದವು ಕೇವಲ ಹೆಸರಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿ, ಪರಸ್ಪರ ಸಹಕಾರದ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ಅತಿಕ್ರಮಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರಯೋಜನದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಇರಬೇಕೆಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಲು ಇದು ಒಂದು ಅವಕಾಶವಾಗಿದೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ, ಟ್ರಂಪ್ ಆಡಳಿತವು ತನ್ನ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಪರ್ಯಾಯ ಕಾನೂನು ಸಾಧನಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದಾಗಿ ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕುತ್ತಿದೆ.

ಒಂದು ವೇಳೆ ನವದೆಹಲಿಯು ಅಕ್ರಮ ಸುಂಕದ ಪದ್ಧತಿಯಡಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾದ ಏಕಪಕ್ಷೀಯ ಚೌಕಟ್ಟಿನ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲು ಮುಂದಾದರೆ, ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಪೂರ್ವನಿದರ್ಶನವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಲಿದೆ. 150 ಕೋಟಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರವೊಂದು ಕಾನೂನಿನ ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಬದ್ಧವಾಗಿರುವ ಬದಲು, ಅತಿಯಾದ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿರುವ 'ಅಂಕಲ್ ಸ್ಯಾಮ್' (ಅಮೆರಿಕ)ನ ಆದೇಶಗಳಿಗೆ ಕಟ್ಟುಬಿದ್ದಂತಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಮೆರಿಕದ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ನೀಡಿದೆ. ಆದರೆ ಈಗ ಎದುರಾಗಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ, ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವು ಅದನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ರಾಜಕೀಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆಯೇ ಎಂಬುದು.