ಭಾರತೀಯರ 'ಮಾವಿನ' ಪ್ರೇಮ: ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ 140 ಹಣ್ಣುಗಳು ಗುಳುಂ!

ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣಿನ ಮೇಲಿರುವ ಪ್ರೀತಿ ಎಷ್ಟೆಂದರೆ, ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸರಾಸರಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಬರೋಬ್ಬರಿ 110 ರಿಂದ 140 ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾನೆ. ವಿಶ್ವದ ಒಟ್ಟು ಮಾವು ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಅರ್ಧದಷ್ಟು (ಶೇ. 50) ಪಾಲು ಹೊಂದಿರುವ ಭಾರತ, ತನ್ನ ಬೃಹತ್ ಬೆಳೆಯ ಬಹುಪಾಲು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ದೇಶೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲೇ ಬಳಸಿ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿ ಮೂಡಿಸಿದೆ. ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯರ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾವು ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿದೆ.

ಭಾರತವು ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ ಅಂದಾಜು 20 ರಿಂದ 26 ಮಿಲಿಯನ್ ಮೆಟ್ರಿಕ್ ಟನ್‌ಗಳಷ್ಟು ಮಾವು ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ಹಣ್ಣಿನ ಸರಾಸರಿ 150 ರಿಂದ 300 ಗ್ರಾಂ ತೂಕದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿದರೆ, ದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ 150 ರಿಂದ 200 ಕೋಟಿ (150-200 ಬಿಲಿಯನ್) ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣುಗಳ ಫಸಲು ಬರುತ್ತದೆ. ಈ ಅಗಾಧವಾದ ಉತ್ಪಾದನೆಯು ಭಾರತವನ್ನು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಮಾವು ಉತ್ಪಾದಕ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ. ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ, ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ, ಕರ್ನಾಟಕ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ಬಿಹಾರ ರಾಜ್ಯಗಳು ಈ ಬೃಹತ್ ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಪಾಲು ಹೊಂದಿವೆ.

ತಲಾ ಸೇವನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನಂಟು

ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ 'ಹಣ್ಣುಗಳ ರಾಜ' ಮಾವಿಗೆ ಕೇವಲ ವಾಣಿಜ್ಯ ಮೌಲ್ಯ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅಪಾರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಹತ್ವವೂ ಇದೆ. ಬೇಸಿಗೆ ಕಾಲ ಬಂತೆಂದರೆ ಪ್ರತಿ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣಿನದ್ದೇ ದರ್ಬಾರು. ಈ ಅಗಾಧವಾದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನಂಟು ಹಾಗೂ ವಿಶಿಷ್ಟ ರುಚಿಗೆ ಇರುವ ಬೇಡಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ, ದೇಶದಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾದನೆಯಾದ ಬಹುತೇಕ ಹಣ್ಣುಗಳು ನಮ್ಮ ಸ್ಥಳೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲೇ ಬಿಕರಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ತೀವ್ರವಾದ ಸ್ಥಳೀಯ ಬೇಡಿಕೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಭಾರತೀಯರ ತಲಾ ಮಾವು ಸೇವನೆಯ ಪ್ರಮಾಣ ವರ್ಷಕ್ಕೆ 110-140 ಹಣ್ಣುಗಳ ಗಡಿ ತಲುಪಿದೆ. ಪ್ರಪಂಚದ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣೊಂದರ ಬಗ್ಗೆ ಈ ಮಟ್ಟದ ತಲಾ ಸೇವನೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಮೋಹ ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ನಗಣ್ಯ ಪಾಲು

ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಮಾವು ಬೆಳೆಯುವ ದೇಶವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲಿ (ರಫ್ತು) ಭಾರತದ ಪಾಲು ತೀರಾ ನಗಣ್ಯವಾಗಿದೆ. ದೇಶದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಒಟ್ಟು ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 1ಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣ ಮಾತ್ರ ವಿದೇಶಗಳಿಗೆ ರಫ್ತಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಮೆರಿಕ, ಬ್ರಿಟನ್, ಜಪಾನ್, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಹಾಗೂ ಯುಎಇಯಂತಹ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಅಲ್ಫಾನ್ಸೋ, ಬಾದಾಮಿ, ತೋತಾಪುರಿ, ಕೇಸರ್‌ನಂತಹ ಉತ್ತಮ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಮಾಣದ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ಒಟ್ಟು ಫಸಲಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತುಣುಕು ಮಾತ್ರ.

ರಫ್ತು ಪ್ರಮಾಣ ಕಡಿಮೆಯಾಗಲು ಕಾರಣಗಳು

ನಮ್ಮ ಅಗಾಧವಾದ ದೇಶೀಯ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದಕ್ಕೇ ರೈತರು ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ತಾಜಾ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹಾಳಾಗದಂತೆ ವಿದೇಶಗಳಿಗೆ ರವಾನಿಸುವಾಗ ಎದುರಾಗುವ ಶೈತ್ಯೀಕರಣದ ಸವಾಲುಗಳು, ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗುಣಮಟ್ಟದ ನಿಯಮಗಳು ಹಾಗೂ ವಿಮಾನಯಾನದ ಸಾಗಾಟದ ವೆಚ್ಚಗಳು ಕೂಡ ರಫ್ತು ಪ್ರಮಾಣ ಕಡಿಮೆಯಾಗಲು ಕಾರಣವಾಗಿವೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಜಾಗತಿಕ ರಫ್ತು ವಲಯದಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ಇಂದಿಗೂ ಸಣ್ಣ ಪಾತ್ರವನ್ನೇ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ತನ್ನದೇ ಜನರಿಗೆ ಹಣ್ಣುಣಿಸುವತ್ತ ಹೆಚ್ಚು ಗಮನಹರಿಸಿದೆ.